KOMSER ŞEKSPİR

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Cemil Çetin - Sinan Çetin
Görüntü Yönetmeni : Kamil Çetin
Senaryo : Mesut Ceylan
Özgün Müzik : Ömer Özgür
Şarkılar : Nil Karaibrahimgil - Mazhar Alanson
Kurgu : Aylin Tinel
Sanat Yönetmeni : Mustafa Ziya Ülkenciler
Kostüm : Yudum Yontam

Okuldaki tiyatro provalarında bayılan Su’nun (Pelin Batu) doktor muayenesinde lösemi hastası olduğu anlaşılır. Böylece oynamayı çok istediği Pamuk Prenses rolü de başka bir öğrenciye verilir. Bu durumdan çok etkilenen Komiser Cemil (Kadir İnanır) kızını mutlu etmek için karakolda Pamuk Prenses oyununu hazırlamaya ve TV’deki yarışmaya katılmaya karar verir. Sahnelenecek oyunun Prenses dışındaki kadrosu kurulacaktır. Esrar satıcısından (Okan Bayülgen) yönetmen, sokak fahişesinden (Müjde Ar) kraliçe, tinerciden (Mesut Ceylan) prens, hırsızdan (Selahattin Duman) ceylan, selpakçı çocuklardan da yedi cüceler olacaktır. Prova yeri de karakoldur….

Propaganda

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Cemil Çetin - Sinan Çetin
Görüntü Yönetmeni : Rebakka Haas
Hikaye ve karakterler : Sinan Çetin
Senaryo : Sinan Çetin - Gülin Tokat ( katkıları için Kürşat Başar’a teşekkür ederiz )
Özgün Müzik : Sezen Aksu
Kurgu : Aylin Tinel

Hislihisarlılar, o güne kadar sadece haritada çizili olan bir sınır köyünde, kendi küçük dünyalarında yaşamaktadırlar. Şahane kocasına, çocuklar da babasına kavuşurlar. Herkes Mehdi’yle kasabaya gümrük geleceğini öğrenir. Filiz, Adem’le evleneceği günü beklemektedir. Sınır açılır. Rahim, kadim dostu Mehdi’yle gurur duyarken, onu anlayamamaya başlar. Dostluk düşmanlığa dönüşmektedir. Kendi halinde yaşayan Hislihisarlılar, bundan sonra köyü ikiye ayıran bir dikenli telle yaşamaya mecbur kalırlar. Hayatları altüst olur. Rahim sınırı, kendi kişiliğine karşı bir eylem olarak algılar. Yaşar, yeni durumdan çıkar sağlama peşindedir. Sınırın çekilmesiyle başlayan yeni hayat, devlet hariç kimsenin mantığına uymaz. Yaşamın normale dönmesi için düşünülen, konuşulan, başvurulan hiçbir yol çözüm getirmez. Bu durumdan dolayı en çok acı çekenlerden biri de Filiz’le ayrılmak zorunda kalan Adem’dir. Babası Mehdi’ye isyan etmek pahasına, elinden gelen her şeyi yapacak ve sevdiği kıza kavuşacaktır. Ama nasıl? Dikenli teli aşmak mümkün değildir, oysa Adem yakında baba olacağını öğrenmiştir…

BAY - E

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Cemil Çetin
Senaryo : Sinan Çetin
Diyaloglar : Tan Cemal Genç
Görüntü Yönetmeni : Sinan Çetin
Özgün Müzik : Tamer Çıray
Şarkılar : Mustafa Sandal
Kurgu : Ömer Sevinç
Sanat Yönetmeni : Aylin Tinel

Televizyon haber programı sunucusu İsmet Berkan (Mehmet Ali Erbil), bir tatil gezisinde karısı Leyla’ya (Nathalie Heraux) onu aldattığını söyler. Öfkeye kapılan karısı arabadan iner, bir benzin istasyonuna girer, sonra da kırmızı spor arabalı bir adamla kaçar. Kaçan karısının peşine düşen sunucu, kendini eli bıçaklı katillerin, cinayetlerin, polislerin arasında bulur….

Berlin in Berlin

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Cemil Çetin
Senaryo : Sinan Çetin  - Ümit Ünal
Görüntü Yönetmeni : Rebekka Haas
Özgün Müzik : Nezih Ünen - Clemens Maria Haas - Fahir Atakoğlu
Kurgu : Ömer Sevinç
Sanat Yönetmeni : Zeynep Tercan

Genç Alman mühendis (Armin Block), güzel bir Türk kadınının (Hülya Avşar) gizlice fotoğraflarını çeker. Kadının kocası (Zafer Ergin) olayı fark eder ve tartışma başlar. Tartışma sırasında genç Alman, kadının kocasını kaza ile öldürür. Alman mühendis vicdan azabı ve tutkuyla kadını bulmak için Berlin’deki Türk mahallesine gider. Ama fark edilir. Kaçarken, tuhaf bir rastlantı sonucu öldürdüğü adamın evine saklanır. Türkler töre gereği, evlerine sığınan birini, düşmanları bile olsa öldürmezler. Böylece Türk aileyle Alman mühendis arasında gerilimli ve zorunlu bir birliktelik başlar.

Prenses

Yönetmen : Sinan Çetin
Senarist : Sinan Çetin
Müzik : Mihenk, Fuat Domaniç, Seçkin Erel, Mehmet Tanrısever
Görüntü Yönetmeni : Aytekin Çakmakçı
Işık : Mustafa Kırkağaç
Ses : Erkan Esenboğa
Montaj : Sedat Karadeniz

Türkiye’de 70’li yılların çalkantılı ortamında sokaklar ve idealler. Her ikisi de cana kastediyor. ‘Prenses’ genç ve güzel bir kadının (Serpil Çakmaklı) kod adı. İlişkide olduğu devrimci hücre üyesinin (Tunç Okan) peşinden körü körüne giden ve bir terör eyleminde görev almak zorunda kalan Prenses’in hayatını uzaktan izleyen biri daha var (Mahmut Hekimoğlu). Politize ortamın dışında, fotoğraf makinesinin objektifiyle bu gizemli kadını takip eden delikanlı kızın hayatına girmeyi başardığında fikirleri uğruna ölüme gitmeyi göze almış bir grup insanla karşılaşır. Kendini onların hayat akışına kaptırmış olan Prenses’i uyandırmak, ona yaşamanın en yüce değer olduğunu anlatıp, hayatın güzelliklerini ve aşkı göstermekse ona kalır. Sinan Çetin’in insanın bir ideal uğruna ölmemesini savunduğu, vizyona girdiği dönemde sol düşünceye sahip kesimce çok eleştirilen, siyaset ve toplum ilişkilerine yönelik çektiği filmlerin ilki.

Gökyüzü

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Varlık Film
Öykü - Senaryo : Sinan Çetin
Görüntü Yönetmeni : Edoğan Engin - Uğur İçbak
Ses : İlker Duyan
Işık : İbrahim Sabuncu - Şevki Gezer
Müzik : Mihenk, Fuat Domaniç,  Seçkin Erel, Mehmet Tanrısever,  Cem Aksel
Montaj : Sedat Karadeniz, Ömer Sevinç

Bir film yönetmeni birbirine aşık iki genci hayal eder. Fakat gençlerden kızın babası, yönetmenin rüyasına müdahale edip, bu aşkın engellenmesine ister. Yönetmen, hayallerine karışılmasına karşı direnir ve öyküyü değiştirmez.

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Hakan Balamir
Senaryo : Ömer Uğur - Sinan Çetin ( İrfan Yalçın’ın Genelevde Yas adlı romanından )
Görüntü Yönetmeni : Cem Molvan
Özgün Müzik : Barış Manço ve Kurtalan Ekspres

14 Numara

14 numaralı genelev sermeyesi, talihsiz köylü kızı Yaprak (Serpil Çakmaklı), müşterilerinden bir kereste tüccarının iyi niyetli oğlu olan sevdiği genç Necmi (Bülent Bilgiç) ile evlenmek üzere gelinlik giydiği gün patronu Zargana’nın (Keriman Ulusoy) ölümünden sonra kendisini zorla kayırması altına alan eski dostu hasta ruhlu Arap’la ( Hakan Balamir ) sonu acı biten bir ilişkiye yönelir.

Yorum:
Toplumumuzun kangren olmuş sorunlarından genelev gerçeğini en katı çizgileriyle yansıtan yapıtlarından biri. Genelev yaşamına gerçekçi bir dalış yapıp bu çevreden değişik, çarpıcı kişilikler çıkaran Çetin, bu kadınların yaşantılarını, sorunlarını, ilişkilerini sakin, doğal bir anlatımla vermek yerine, adeta şiddete başvurarak bağırtılı çağırtılı bir şekilde dozunu giderek arttıran zengin bir atmosferde gerilimli görüntülerle vermeyi yeğlemiş. Genelev yaşantısını olağan bir bakış açısıyla değil en tiksindirici bir biçimde tüm iğrençliğiyle ortaya koyarak gerçekçi olmaya çalışmış. Genelev görüntülerinin belgesel bir titizlikle saptandığı filmde masum genç kızların düşürülmeleri,genelev sermayeleri,mamaları, patronları,fedaileri, meydancıları, buradaki insanları acımasızca sömüren, döven, söven, haraca bağlamış dostlar, kabadayılar, sinemada el atılmamış zor bir dünyanın içinde yerlerini almışlar. 1950 yıllarının Beyoğlu, Abanoz Sokağı’nda geçen “14 Numara” pornografik bir ortamı değil, hüzünlü, acılı bir evin ve insanlarının dramını ortaya koyarken toplumumuzda genelev kadının yazgısının değişmeyeceği yorumunu da beraberinde getiriyor.

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Engin Karabağ
Senaryo : Yavuz Turgul
Kameraman : Çetin Tunca
Özgün Müzik : Cahit Berkay
Jenerik Müziği : Dönence ( Barış Manço ve Kurtalan Ekspres )
Kurgu : Yılmaz Atadeniz

Çiçek Abbas

Abbas (İlyas Salman), İstanbul’un bir kenar semtinde minibüs şöförü Dayı Şakir’in (Şener Şen) yanında muavinlik yapmaktadır. Abbas, dürüst ve altın kalpli bir gençtir. Şakir ise, kötü niyetli biridir. Şakir’in evleneceğim diye oyaladığı Nazlı (Pembe Mutlu) ile Abbas arasında duygusal bir ilişki başlar. Abbas’ın tüm hayali, bir minibüs alıp, Nazlı ile evlenmektir. Ancak Şakir, sevgilisinin Abbas ile yakınlaşmasını hazmedemez….

Yönetmen : Sinan Çetin
Yapımcı : Vural Pakel
Senaryo : Sinan Çetin
Görüntü Yönetmeni : Ertunç Şenkay
Kurgu : Özdemir Arıtan

Ünlü bir film yıldızı (Müjde Ar) Doğu Anadolu’nun köylerinden bir tanesine film çekmek için gider. Orda Mazlum’un (İlyas Salman) kendisine aşık olmasını sağlar. Ve İstanbul’a döner. Bu saf genç İstanbul’da onu bulmak için yollara düşer. Odasına düşen bu yıldızı İstanbul’da aynı koşullarda sevmek istemektedir……

Sinan Çetin’in Yorumu:
İlyas’la iki film yaptım. Çiçek Abbas ve Çirkinler de Sever. Bu filmler ,İlyas’ın en iyi iki filmidir. İlyas, çirkin güzel bir adamdı. Müjde de o yıllarda genç yönetmenlere destek verme eğiliminde bir insandı. Bana 40 milyon lira mı ne borç vermişti. Sonra ben o borcumu nasıl ödeyeceğimi bilemediğim için kendimi ona karşı hep borçlu hissettim. Ama yıllar sonra Komser Şekspir filminde borcumu fazlasıyla ödediğimi düşünüyorum. Müjde Ar muhteşem bir oyuncudur. Her filmde bulunması gereken sinema aşkıyla dolu bir insandır….

Bir Günün Hikayesi

1980

Antalya Film Festivali
En iyi kadın oyuncu ödülü

Bir kömür madeninin zor ve ilkel koşullarında çalışan bir grup işçi uzun süredir maaşlarını alamamaktadır. O günü diğerlerinden ayıran ise içlerinden birinin (Nizamettin Arıç) düğün günü olmasıdır. Nizam hevesle gerdeğe girmeyi beklerken; gelin (Nur Sürer) ise aynı evi paylaştığı ablasının kocasına (Fikret Hakan) olan aşkından dolayı dertlidir.